Кеше мен –

У іштім –

Сен су ішкен кесемен.

Өлмедім, өнбедім –

Үкімін шығарды пешенем.

Оң заряд емеспін,

Керімін –

Талайлы тағдырдан жерідім.

Сүлдерім сүйретіліп жүргенмен –

Жеті қат жер асты серігім.

Жүректі тырнайды, ұлиды –

Арлан емес, бір қаншық –

Бөрі мұң.

Қыздырып қызғаныш отының –

Көрігін.

Тірі боп жүргенмен –

Өлімін.

Сенсең сен –

Теңізбін толқыны жағада теңселген.

Теңіздің ғұмыры –

Қос қарашығыңдағы –

Тамшымен өлшенген.

Қинадың –

Сондықтан жұмбақпын, химиямын –

Бір жүз төрт элемент топтасып,

Жарылғыш заттарды жинапты –

Толтырып шикілеу – мендегі миға мұң.

Жанымды уран жеп,

Тасындым, теріме сыймадым.

…Әруақ кейпінде жүрсем де –

Мен сені ешкімге қимадым.

Өтінем әлі де кеш емес,

Құш мені –

Құлшынып, сүй жаным!

Advertisements